Meçhul Kadın

bir şehrin karanlık sokaklarında bir çok binalar arasında

yarı çıplak haldeydi

üzerine düşen yağmur taneleri artık ıslatmıyordu kurumus tenini

çatlak ayaklarındaki nasırların asvalta vururken çıkardığı ses

ıssız sokağı çınlatan tek sesti

zorlukla hareket ettiği elleri paçavraları tutuyordu sıkaca

tek amacı vardı yağmurdan kaçmaktan ve sığınmaktan başka

paçavralara sarılı şeyi yağmurdan korumak için

iki büklüm yürüyordu zorlukla ıslak sokaklarda

koşacaktı belki ama ayakları onun değildi artık sanki

bir kapı açılır diye bakınıyordu sağına soluna umutsuzca

tek bir şey geçiyordu aklından

paçavralara sarılan şeyin ıslanmaması için

yalvaran gözlerle süzüyordu kapıları penreceleri

belki elleri tutsa davetsiz açıp girecekti birisine  içeri

yalvaracaktı ev sahiplerine yardım edin ne olur niye

ama tutmuyordu açlıtan elleri ve bedeni

öylesine birleşmiştiki paçavralara o ince parmakları

tek sebebi sarmak olan çatlak elleriyle tutunuyordu hayata

yürüyordu halen belki ama

hissetmiyordu ayaklarını ve bacaklarını

üstündeki paçavraların ağrılığı ıslanınca iki kat artmıştı ama

hissetmiyordu ne ağırlıgı,  ne de yağmuru

tüm gücünün artık yitip gittiği , iyece yavaşladığı bir dar sokakta

tiz bir çığlık duyuldu!

ıssızlığı yırtan bir ağlamayla aniden durdu meçhul kadın

sokak ortasında yağmurun ortasında, öylece

yavaşça tek elini çekti paçavralardan korkuyla araladı yırtık ve kirli kumaşı

bir küçük el çıktı önce aradan

o kadar miniti ki onun ince  parmakları arasında bile kayboldu

sönmüştü artık gözleri ve sağa sola bakmıyordu

ellerinde o minik el, gözlerinde yağmur suyu karışmış yaşlar

diz çöktü çukurlarına su dolmuş yosunlu sokağın

ıslak ve soğuk taş döşeli zeminine

çıt bile yoktu artık sokakta

tek amacı değildi ellerinin artık paçavraları korumak

ellerini başına götürdü son bir umutla

artık paçavralar yerde duruyordu, bir sokak lambasının altında ıslanıyordu

bir çift göz bakarken sadece, yerdeki paçavları artık elleri değil gözleri sarıyordu

artık onun çıplak vücüdü değil, yerde duran paçavralara sarılı

küçük bebeği ıslanıyordu…

batur orkun

nisan, 2007

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*